فردای سبز

بنام خدا

همیشه سعی میکنم کمتر بنویسم واگر چیزی هم می نویسم از یک عالم باشه نه از خودم چون بلد نیستم...وبه عقیده بنده بهترین نوشته ها شعر است آنهم غزل ..غزل اگرچه کوتاه, ولی در مفهوم خیلی حرفها داره...وغزل را اگرچه گروهی برای شادی و سرور می خوانند ولی ما برای گریه میخوانیم ودریافته ایم که اشک گوهر پنهان وجود آدمی ست...غزل کوتاه,ولی مرثیه ست و از همین کوتاه بودنش خوشم می آید که بیان مصیبت رابا بغض شکسته غم آلوده راحتتر میکنه...درست مثله دردودل زینب با برادرش کوتاه ولی جانسوز, کوتاه ولی به مسافت کربلا تا کوفه واز کوفه تاشام و مدینه وبا ز تا شام....وزمانی به مدت یکسال وچند ماه....وکاش همه عمر ها مثل عمر زینب (سلام الله علیها )بود که به قول استاد رضا جعفری:"...عمرش به آن قیاس که صدبار خوانده ایم         در یک سخن خلاصه کنم,مثل عید بود...."

برای وفات حضرت ام المصائب یک غزل از استاد رضا جعفری تقدیم همه عاشقان حسینی میکنم:

معجر شکسته

زینب فرشته بودو پر خویش وا نکرد

این کار را برای رضای خدا نکرد

پر می گشود اگر همه را باد برده بود

سیمرغ بود وجلوه بی انتها نکرد

این کربلا چه بود که جز این مسافرت

اورا زجان عزیز تر خود جدانکرد

گیسوی آیه های نجیبی که می وزید

با معجر شکسته زینب چه ها نکرد

یاد رقیه حرف گلو گیر زینب است

حرفی که تار های صوتی او خوب ادا نکرد

آری غذا نداشت ولی در تمام راه

یکبار نماز شبش را قضا نکرد

بیگانه برغریبی زینب سلام کرد

کاری که هیچ رهگذر آشنا نکرد

شاعر:رضا جعفری

یه نکته مهم:توجه داشته باشید غزل های استاد رضا جعفری را باید با دقت زیاد مطالعه کرد....چون از دل این کلمات خیلی حرفهای پر مغزو شیوایی می توان استخراج کرد...پس اگر وقت کافی ندارید این اشعار را saveکنید وبعد سر فرصت بررسی نمائید.در ضمن یه شعر از وحید قاسمی در مدح حضرت زینب در ادامه مطلب گذاشته ام حتما بخوانید.یاعلی

موج دریا مظهر دریاست,پس